USASHVELOEBI

ანალიზის ავტორი: AppCompare

USASHVELOEBI ჩემთვის იმ ტიპის სათავგადასავლო თამაში აღმოჩნდა, რომელსაც პირველად ცნობისმოყვარეობით ხსნი, შემდეგ კი რამდენიმე წუთით თამაშის ნაცვლად თავს იმაში ამჩნევ, რომ კიდევ ერთი თავსატეხის ამოხსნა გინდა. მისი მთავარი ხიბლი პიქსელურ ვიზუალში, მოულოდნელ სიტუაციებსა და ლოგიკურ ამოცანებშია. ეს არ არის თამაში, რომელიც მხოლოდ სწრაფ რეაქციაზე ან უწყვეტ მოქმედებაზე დგას; აქ ყურადღება, დაკვირვება და მოთმინება უფრო მნიშვნელოვანია.

მე განსაკუთრებით მომეწონა ის, რომ თამაში მარტივად გასაგები შთაბეჭდილებას ტოვებს, მაგრამ ყველა ნაბიჯს ავტომატურად არ გაჩვენებს. ზოგჯერ ეკრანზე არსებული პატარა დეტალი უნდა შეამჩნიო, ზოგჯერ კი აშკარა გამოსავალი შეგნებულად არ მუშაობს. ამიტომ USASHVELOEBI კარგია მათთვის, ვისაც მოკლე, მაგრამ გონებრივად ჩართული სათავგადასავლო გამოცდილება მოსწონს. თუ მხოლოდ სწრაფი ბრძოლის, მუდმივი პროგრესის ან დიდი მასშტაბის სამყაროს ეძებ, აქ შეიძლება მალე დაკარგო ინტერესი.

პირველი დღეები: მარტივი შესვლა და მოულოდნელი დაბრკოლებები

პირველი შთაბეჭდილება სწორედ პიქსელური სტილისგან იწყება. ასეთი ვიზუალი თანამედროვე, ფოტორეალისტურ თამაშებთან შედარებით ბევრად უფრო შეკავებულია, თუმცა ამ შემთხვევაში ეს ნაკლი არ არის. ეკრანზე არსებული ობიექტები და გარემო თამაშის განწყობას ქმნის, ხოლო შეზღუდული დეტალიზაცია მოთამაშეს აიძულებს, ყურადღება მოძრაობებზე, საგნებსა და შესაძლო კავშირებზე გადაიტანოს.

პირველივე სესიაში ჩემთვის მნიშვნელოვანი გახდა თამაშის ტემპი. ის არ ცდილობს ყოველ წამს ხმაურით ან ზედმეტი ეფექტებით დამარწმუნოს, რომ საინტერესო რამ ხდება. ამის ნაცვლად, პატარა გამოცანას ან უცნაურ სიტუაციას გაძლევს და გტოვებს ფიქრისთვის. ეს მიდგომა განსაკუთრებით კარგად მუშაობს მაშინ, როცა ტელეფონზე მშვიდ გარემოში თამაშობ და გინდა, რამდენიმე წუთით სხვა რამეზე გადაიტანო ყურადღება.

თამაშის მოკლე აღწერა, “USASHVELOEBI”, არაფერს ხსნის, ამიტომ მისგან მიმართულების მიღებას არ უნდა ელოდო. ჩემთვის ეს ნაწილობრივ სასიამოვნოც იყო: თამაშის აღმოჩენა თავად ხდება. თუმცა ახალ მოთამაშეს შეიძლება გაუჭირდეს იმის მიხვედრა, როდის უნდა სცადოს ჩვეულებრივი მოქმედება და როდის უნდა მოძებნოს არაპირდაპირი გამოსავალი. ასეთ დროს ზედმეტი ცდა-შეცდომა შეიძლება დამღლელი გახდეს.

ერთ-ერთი პრაქტიკული რჩევა, რომელიც თამაშისას გამომადგა, არის ეკრანის სწრაფად გადახვევის ნაცვლად თითოეული უბნის მშვიდად დათვალიერება. პიქსელურ თამაშებში პატარა საგანი ხშირად დეკორაციად გეჩვენება, მაგრამ სწორედ ის შეიძლება გახდეს შემდეგი ნაბიჯის მინიშნება. თუ ერთსა და იმავე მოქმედებას იმეორებ და არაფერი იცვლება, ჯობია სცადო გარემოს სხვა ელემენტთან ურთიერთქმედება, ვიდრე იგივე მოძრაობა უსასრულოდ გაიმეორო.

ეს მიდგომა USASHVELOEBI-ს ჩვეულებრივი მობილური გასართობისგან განასხვავებს. ბევრი სათავგადასავლო თამაში ტელეფონზე სწრაფად გაძლევს ჯილდოს, ახალ შესაძლებლობას ან თვალსაჩინო პროგრესს. აქ კმაყოფილება უფრო ხშირად მაშინ მოდის, როცა თავად მიხვდები ამოცანის ლოგიკას. ამიტომ პირველი კვირის მიმზიდველობა ძირითადად აღმოჩენის განცდაზე დგას და არა უბრალოდ ეკრანზე ბევრი მოვლენის არსებობაზე.

არჩევამდე წაკითხვა ღირს

---

Flightradar24: როგორ აქცევს ფრენების ყურება ცნობისმოყვარეებს საზოგადოებად

როცა რიტმი წყდება, რამდენად საიმედოა Tiles Hop

Spotify მუსიკას არჩევს ჩვენთან ერთად და ჩვენს ნაცვლად

Xiaomi-ის ამინდის აპზე გადასვლა: როდის ღირს და რას დაკარგავთ

ფერების შევსების მშვიდი რიტუალი: რატომ გვიზიდავს Coloring Games

eBay-ის აპი: იშვიათი ნივთების ძიება და გაყიდვა მოთმინებას მოითხოვს

---

ვისთვის არის პირველი კვირა ყველაზე საინტერესო

მე ამ თამაშს პირველ რიგში ვურჩევდი მათ, ვისაც პიქსელური თავგადასავლები, ლოგიკური ამოცანები და ნელი აღმოჩენა მოსწონს. ის შეიძლება კარგი არჩევანი იყოს მგზავრობის დროს, მცირე შესვენებაზე ან საღამოს, როცა კონკურენტული თამაში არ გინდა. რადგან თამაში უფასოა, დაწყება ფინანსურ რისკს არ უკავშირდება და შეგიძლია თავად შეამოწმო, გიზიდავს თუ არა მისი ტემპი.

ასევე საინტერესოა ოჯახური გამოყენების სცენარი. თუ ბავშვი თამაშის ასაკობრივად მშვიდ, 3+ შეფასებულ კონტენტს ეძებს, ეს ფორმატი შეიძლება უფრო შესაფერისი იყოს, ვიდრე აგრესიული მოქმედების თამაში. თუმცა მე მაინც გირჩევდი, უფროსმა მოთამაშემ წინასწარ შეამოწმოს, რამდენად კომფორტულია კონკრეტული ამოცანების სირთულე ბავშვისთვის. ასაკობრივი შეფასება არ ნიშნავს, რომ ყველა თავსატეხი ერთნაირად მარტივი იქნება.

ჩემს ყოველდღიურ გამოყენებაში ყველაზე პრაქტიკული სცენარი ასეთი იყო: როცა რამდენიმე თავისუფალი წუთი მქონდა, ვხსნიდი თამაშს და ერთ კონკრეტულ დაბრკოლებას ვუბრუნდებოდი. თუ მაშინვე ვერ ვხვდებოდი პასუხს, ვხურავდი და მოგვიანებით თავიდან ვცდიდი. ეს მეთოდი აქ უკეთ მუშაობს, ვიდრე დიდხანს გაღიზიანებული ჯდომა, რადგან ზოგჯერ პასუხი მაშინ ჩანს, როცა ცოტა ხნით ყურადღებას სხვა რამეზე გადაიტან.

რა განასხვავებს მას ჩვეულებრივი ალტერნატივებისგან

USASHVELOEBI არ ცდილობს სრულფასოვანი კონსოლის თავგადასავლის ჩანაცვლებას. მას არ ვუყურებ როგორც დიდ, მრავალსაათიან სამყაროს, სადაც მუდმივად ახალი მექანიკა იხსნება. მისი ძლიერი მხარე უფრო ინტიმური მასშტაბია: მცირე გარემო, დაკვირვება და ისეთი ამოცანები, რომლებიც მოთამაშის ჩართულობას სიტყვების ან რთული ინსტრუქციების გარეშე ითხოვს.

თუ ჩვეულებრივ მობილურ თავგადასავალში სწრაფი მინიშნებები და ავტომატური მიმართულება გიყვარს, შეიძლება სხვა თამაში უფრო კომფორტული აღმოჩნდეს. აქ კი ჯილდო ხშირად თავად ამოხსნის პროცესია. ჩემთვის ეს სასიამოვნო განსხვავებაა, მაგრამ ყველასთვის არა. ზოგი მოთამაშე თამაშს დასვენებისთვის ხსნის და არ სურს, რომ ერთმა გაუგებარმა ნაბიჯმა რამდენიმე წუთით შეაჩეროს.

დეველოპერი ART GAME ამ შემთხვევაში არჩევანს აკეთებს მარტივ, ცნობად პიქსელურ ენაზე. ეს სტილი თამაშს პიროვნებას აძლევს, მაგრამ ამავე დროს მოთამაშისგან ინტერპრეტაციასაც მოითხოვს. როცა ობიექტები ძალიან მსგავსად გამოიყურება, მათი ფუნქციის გარჩევა ყოველთვის მყისიერი არ არის. სწორედ აქ ჩნდება პირველი რეალური ხახუნი: ვიზუალური სიმარტივე ზოგჯერ ატმოსფეროს აძლიერებს, თუმცა გარკვევით წაკითხვას ამცირებს.

ერთი თვის შემდეგ: რჩება თუ არა თამაშის მიზეზი

პირველი კვირის სიახლე თითქმის ყველა თავსატეხიან თამაშს ეხმარება, მაგრამ ერთი თვის შემდეგ უკვე სხვა კითხვა ჩნდება: ისევ მინდა თუ არა მისი გახსნა? ჩემი შეფასებით, USASHVELOEBI-ს ხანგრძლივი ღირებულება დამოკიდებულია იმაზე, რამდენად გსიამოვნებს ამოცანების ხელახლა გააზრება და არა მხოლოდ ახალი შინაარსის სწრაფად მიღება.

თუ თამაშს მხოლოდ იმისთვის ხსნი, რომ პროგრესის ზოლი გაიზარდოს ან ახალი საგნები სწრაფად დაგიგროვდეს, ინტერესი შეიძლება მალე შემცირდეს. აქ განმეორებით დაბრუნებას უფრო ბუნებრივი მიზეზი აქვს: დაუმთავრებელი ამოცანა, ადრე გამორჩენილი დეტალი ან სურვილი, გადაამოწმო, სწორად გაიგე თუ არა გარემოს ლოგიკა. ეს უფრო ჰგავს პატარა თავსატეხების კრებულთან დაბრუნებას, ვიდრე ყოველდღიური ჯილდოების სისტემაზე მიბმას.

ჩემთვის გრძელვადიანი სარგებელი იმაშია, რომ თამაში შეიძლება სხვადასხვა განწყობას მოერგოს. ენერგიულ დღეს სწრაფად გადახედავ ადგილს და რამდენიმე მოქმედებას მოსინჯავ; მშვიდ საღამოს კი ერთ კონკრეტულ პრობლემას ყურადღებით მიუბრუნდები. ასეთი მოქნილობა მნიშვნელოვანია მობილურ თამაშში, რადგან ტელეფონზე ყოველთვის არ გაქვს დიდი, უწყვეტი სათამაშო დრო.

ამასთან, არ ვიტყოდი, რომ ის ყველა მოთამაშისთვის მუდმივი ჩვევა გახდება. მისი გამოცდილება უფრო დასრულებადია, ვიდრე უსასრულო. თუ ერთხელ უკვე გაიგე ამოცანის ძირითადი ლოგიკა, იმავე მომენტის სიურპრიზი მეორედ აღარ მოქმედებს. ამიტომ ხანგრძლივი გამოყენება იმაზეა დამოკიდებული, რამდენად გიზიდავს პროცესის გახსენება და გარემოს თავიდან დათვალიერება.

როგორ შევინარჩუნე ინტერესი ზედმეტი დაძაბვის გარეშე

ჩემი ყველაზე სასარგებლო მიდგომა იყო მოკლე სესიების გამოყენება. თამაშის წინასწარ “დასრულებას” არ ვცდილობდი და ერთ ჯერზე ერთ პრობლემას ვიტოვებდი. ეს განსაკუთრებით გამოდგა მაშინ, როცა პასუხი აშკარა არ იყო. რამდენიმე წარუმატებელი მცდელობის შემდეგ თამაშის დახურვა არ ნიშნავს, რომ პროგრესი დაკარგე; ხშირად სწორედ პაუზა გეხმარება, შემდეგ ჯერზე გარემო სხვაგვარად დაინახო.

მეორე რჩევაა, არ ჩათვალო ყველა მოქმედება აუცილებელ ნაბიჯად. ზოგჯერ მოთამაშე ცდილობს ყველა საგანზე ურთიერთქმედებას მხოლოდ იმიტომ, რომ ეკრანზე ჩანს. მე უფრო ეფექტურად მივიჩნიე მოქმედებების დაჯგუფება: ჯერ გარემოს დათვალიერება, შემდეგ ერთი იდეის გამოცდა და ბოლოს შედეგის შეფასება. ასე ნაკლები ქაოსი იქმნება და უკეთ ხვდები, რომელი ცვლილება გამოიწვია კონკრეტულმა ნაბიჯმა.

მესამე პრაქტიკული დაკვირვება ეხება მინიშნებების ძებნას. თუ ამოცანა არ იხსნება, პირდაპირი პასუხის ძებნამდე ვაკვირდებოდი განმეორებულ ფორმებს, განლაგებასა და იმ ობიექტებს, რომლებსაც თამაში ვიზუალურად გამოყოფს. ეს არ არის გარანტია, რომ ყველა დაბრკოლება მაშინვე გასაგები გახდება, მაგრამ შემთხვევით დაწკაპუნებაზე უკეთესი მეთოდია და თამაშის ლოგიკურ ბუნებასაც ინარჩუნებს.

ასეთი მიდგომა თამაშს უფრო მეტად ყოველდღიურ ჩვევად აქცევს, ვიდრე ერთჯერად გართობად. თუმცა ჩვევა მხოლოდ მაშინ მყარდება, თუ მოთამაშეს თავად მოსწონს ფიქრის ტემპი. მათთვის, ვისაც სწრაფი მატჩები, მუდმივი განახლება ან სხვა მოთამაშეებთან შეჯიბრი სჭირდება, ეს დაბრუნების მიზეზი საკმარისი არ იქნება.

სად ჩნდება დაღლილობა

ყველაზე აშკარა დაღლილობა გაურკვეველი ამოცანის დროს ჩნდება. როცა თამაშის ლოგიკა შენთვის ჯერ კიდევ არ არის ნათელი, ერთი და იმავე გარემოში ბევრი უშედეგო ცდა მოთმინებას ამოწმებს. ეს შეიძლება საინტერესო გამოწვევაც იყოს, მაგრამ ცუდ მომენტში თამაშის სურვილს ამცირებს, განსაკუთრებით მაშინ, როცა მხოლოდ რამდენიმე წუთი გაქვს.

პიქსელური ვიზუალური სტილის მეორე მხარეა ინფორმაციის სიმჭიდროვე. ეკრანის შეზღუდული დეტალები ზოგჯერ ქმნის სასიამოვნო იდუმალებას, მაგრამ შეიძლება ფუნქციური საგანი ფონურ ელემენტში აგერიოს. მე ასეთ დროს უფრო ნელა ვთამაშობდი და ეკრანს რამდენიმე წამით ვაკვირდებოდი, თუმცა მოთამაშეს, რომელსაც მკაფიო ნიშნები და დიდი ხილული ღილაკები ურჩევნია, ეს პროცესი შეიძლება ზედმეტად ბუნდოვანი მოეჩვენოს.

კიდევ ერთი შეზღუდვა არის ის, რომ თამაშის მიმზიდველობა ძლიერ არის მიბმული სიახლეზე. როცა უკვე იცი, რომელი ტიპის მოულოდნელობას უნდა ელოდო, პირველი აღმოჩენის ეფექტი სუსტდება. ამიტომ მე მას არ აღვიქვამ როგორც თამაშს, რომელიც ყოველდღე აუცილებლად უნდა გახსნა. უფრო სწორია, მას დაუბრუნდე მაშინ, როცა თავსატეხის ამოხსნის სურვილი გაქვს.

უფასო ხელმისაწვდომობა დაწყებას ამარტივებს, მაგრამ არჩევანის შეფასებისას მხოლოდ ფასს არ უნდა შეხედო. უფასო თამაში მაინც შეიძლება ძვირი დაგიჯდეს ყურადღების მხრივ, თუ მისი ტემპი შენს ჩვევებს არ ერგება. ჩემთვის ეს იყო კარგი, მსუბუქი ალტერნატივა იმ დღეებში, როცა დიდი თამაშისთვის დრო არ მქონდა, მაგრამ არა უნივერსალური შემცვლელი ყველა სხვა მობილური გართობისთვის.

რამდენად მსუბუქია მისი მოვლა და დაბრუნება

ამ თამაშის “მოვლა” პრაქტიკულად ნიშნავს პროგრესის გახსენებას და საკუთარი ტემპის სწორად შერჩევას. აქ არ მჭირდება რთული ყოველდღიური რუტინა, რესურსების მუდმივი მართვა ან კონკრეტულ დროს შესვლა. ეს მნიშვნელოვანი უპირატესობაა მათთვის, ვისაც არ უნდა, რომ თამაში კიდევ ერთ ვალდებულებად გადაიქცეს.

თუ რამდენიმე დღით შეწყვეტ თამაშს, დაბრუნება შედარებით მარტივია, რადგან ძირითადი იდეა გარემოს დაკვირვებასა და ლოგიკურ მოქმედებებზე დგას. თუმცა ხანგრძლივი პაუზის შემდეგ შეიძლება დაგავიწყდეს, კონკრეტულ ადგილას რა სცადე. ამიტომ მე სასარგებლოდ მივიჩნიე არა ყველა ნაბიჯის დამახსოვრება, არამედ ერთი მოკლე აზრის შენარჩუნება: რა არ იმუშავა და რომელი ელემენტი დარჩა შესამოწმებელი.

თამაშის მიმდინარე ვერსია 2.17-ია და ის მუშაობს Android 6.0 ან უფრო ახალ სისტემაზე. ეს მას შედარებით ფართო მოწყობილობებთან თავსებად არჩევანად აქცევს, განსაკუთრებით იმ ადამიანებისთვის, ვინც უახლეს ტელეფონს არ იყენებს. მაინც მნიშვნელოვანია, რომ თამაშის კომფორტი მხოლოდ ოპერაციულ სისტემაზე არ არის დამოკიდებული; პატარა ეკრანზე პიქსელური დეტალების გარჩევა ზოგჯერ უფრო რთული შეიძლება იყოს.

ჩემი გამოცდილებით, საუკეთესო გამოყენების წესი არის თამაშის გახსნა მაშინ, როცა ყურადღების მოკლე, მაგრამ სრული მონაკვეთი გაქვს. ხმაურიან გარემოში ან მუდმივი შეტყობინებების ფონზე მისი ლოგიკური ნაწილი იკარგება. თუ გინდა, რომ თითოეული მინიშნება შეამჩნიო, ტელეფონის ეკრანს რამდენიმე წუთით მშვიდად უნდა დაუთმო ყურადღება. ამ მხრივ ის უფრო კონცენტრაციის თამაშია, ვიდრე ფონურად სათამაშო აპლიკაცია.

ვისთვის არ არის კარგი არჩევანი

მე მას არ ვურჩევდი მოთამაშეს, რომელსაც პირველივე წუთიდან მკაფიო მიზანი, სწრაფი მოძრაობა და ხშირი ჯილდო სჭირდება. ასევე შეიძლება გაგიცრუოს იმედი, თუ ელოდები დიდ ისტორიას, მუდმივად ცვალებად სამყაროს ან მრავალმოთამაშიან კონკურენციას. ამ გამოცდილების ცენტრში ლოგიკური აღმოჩენაა და არა მასშტაბი.

სხვა ვარიანტი უკეთესი იქნება მათთვისაც, ვისაც პიქსელური გრაფიკა ვიზუალურად არ მოსწონს ან საგნების გარჩევა უჭირს. ასეთ შემთხვევაში უფრო მკაფიო ილუსტრაციებით შექმნილი სათავგადასავლო თამაში ნაკლებად დამღლელი იქნება. მე პირადად პიქსელური სტილი თამაშის ხასიათის ნაწილად მივიჩნიე, მაგრამ ეს მაინც გემოვნების საკითხია და არა ყველასთვის ავტომატური უპირატესობა.

ბავშვისთვის არჩევისას ასაკობრივი შეფასება 3+ დამამშვიდებელი ნიშანია, თუმცა უფროსის ჩართულობა მაინც შეიძლება სასარგებლო იყოს, თუ ამოცანა გაუგებარი გახდება. თამაში მშვიდი ლოგიკური გამოცდილებისკენ იხრება, მაგრამ სირთულის აღქმა ასაკზე, წაკითხვის უნარსა და მოთმინებაზეა დამოკიდებული. ამიტომ მე მას უფრო ერთად განსახილველ თამაშად ვხედავ, ვიდრე ბავშვისთვის სრულად თვითმართულ აქტივობად.

რას ამბობს მისი პოპულარობა პრაქტიკულ გამოცდილებაზე

თამაშს საშუალოდ 4,3 შეფასება აქვს, დაახლოებით ორასზე მეტი შეფასებით, ხოლო ინსტალაციები ასი ათასს აჭარბებს. ეს მაჩვენებლები მიუთითებს, რომ მას უკვე ჰყავს შესამჩნევი აუდიტორია, თუმცა მე მათ პირად გამოცდილებაზე მაღლა არ დავაყენებდი. მსგავსი თამაში ძალიან დამოკიდებულია მოთამაშის მოთმინებაზე, პიქსელური ვიზუალისადმი დამოკიდებულებასა და თავსატეხების სირთულის აღქმაზე.

დეველოპერის, ART GAME-ის, არჩევანი მკაფიოა: თამაში აშენებულია სიურპრიზზე, ლოგიკასა და მარტივ, პიქსელურ სათავგადასავლო ფორმაზე. ეს კონცენტრირებული მიმართულება მის სასარგებლოდ მუშაობს, რადგან გამოცდილება არ იფანტება უამრავ დამატებით სისტემაში. მეორე მხრივ, სწორედ ამიტომ ვერ მიიღებს ყველა მოთამაშე საკმარის მრავალფეროვნებას ხანგრძლივი ყოველდღიური გამოყენებისთვის.

ჩემთვის ყველაზე სამართლიანი შედარება ასეთია: თუ ჩვეულებრივი მობილური ალტერნატივა სწრაფად გართობს, USASHVELOEBI უფრო მეტად გთხოვს, რომ თავად ჩაერთო. ის არ არის საუკეთესო არჩევანი დროის ავტომატურად შესავსებად, მაგრამ კარგია მაშინ, როცა გინდა, რომ მცირე სესია რაღაცის მიხვედრით დასრულდეს. ეს განსხვავება მისი მთავარი ღირებულებაც არის და მთავარი შეზღუდვაც.

საბოლოო შეფასება: დარჩება თუ არა ტელეფონში

ჩემს ტელეფონში ასეთი თამაში მხოლოდ მაშინ იმსახურებს ადგილს, თუ მისი დაბრუნების მიზეზი სიახლეზე მეტი ხდება. USASHVELOEBI ამ ზღვარს ნაწილობრივ გადადის. მისი პიქსელური სამყარო, ლოგიკური დაბრკოლებები და მოულოდნელი სიტუაციები პირველ დღეებში ნამდვილად იზიდავს, ხოლო მოკლე სესიები მოხერხებულია ყოველდღიურ ცხოვრებაში. განსაკუთრებით მომწონს, რომ თამაში არ მაიძულებს მუდმივ რეჟიმში ყოფნას და შემიძლია მას დავუბრუნდე მაშინ, როცა შესაბამისი განწყობა მაქვს.

ამავე დროს, მისი გრძელვადიანი ღირებულება ყველასთვის ერთნაირი არ იქნება. თუ ამოცანის ამოხსნის შემდეგ სწრაფად კარგავ ინტერესს, ერთი თვის შემდეგ თამაშის გახსნის მიზეზი შეიძლება შემცირდეს. თუ კი გსიამოვნებს გარემოს დაკვირვება, არაპირდაპირი მინიშნებების პოვნა და მცირე გამოცანებზე ფიქრი, ის უფრო დიდხანს შეინარჩუნებს ადგილს შენს აპლიკაციებს შორის.

მე მას ვურჩევდი პიქსელური თავგადასავლების მოყვარულს, რომელსაც უფასო, დაბალი ვალდებულების მქონე თამაში უნდა და მზად არის, ზოგჯერ პასუხი თავად ეძებოს. არ ვურჩევდი მათ, ვისაც მკაფიო ინსტრუქციები, სწრაფი ტემპი ან უსასრულო პროგრესია მთავარი. ამ არჩევანში გადამწყვეტი არა პოპულარობა, არამედ შენი მოთამაშური ჩვევაა.

საბოლოოდ, USASHVELOEBI ჩემთვის წარმატებული პატარა სათავგადასავლო თამაშია, მაგრამ არა ისეთი, რომელიც ყველა სხვა თამაშს ჩაანაცვლებს. მისი ძალა არის ყურადღების მოთხოვნა, მშვიდი აღმოჩენა და ის მოკლე კმაყოფილება, როცა რთულ ნაბიჯს თავად ხვდები. მისი სისუსტე კი ისაა, რომ გაურკვეველი ამოცანები და განმეორებით დაბრუნების შეზღუდული მიზეზები ზოგიერთ მოთამაშეს დაღლის.

თუ გინდა თამაში, რომელიც ტელეფონში მუდმივ მოვლას არ მოითხოვს, მაგრამ თავისუფალ მომენტში გონებრივად ჩაგრთავს, ჩემი აზრით, ჩამოტვირთვას იმსახურებს. უბრალოდ პირველივე დღიდან ნუ მოსთხოვ მას უსასრულო შინაარსს. მას უფრო სწორად გამოიყენებ როგორც პატარა, პერიოდულად დასაბრუნებელ თავგადასავალს — ისეთ თამაშს, რომელიც სიახლესთან ერთად ფიქრის სურვილსაც გიტოვებს.